สเปนปี 2010 กับ 2026 กลายเป็นประเด็นที่แฟนบอลทั่วโลกหยิบยกมาเปรียบเทียบ หลัง “กระทิงดุ” ภายใต้การคุมทีมของ หลุยส์ เด ลา ฟวนเต้ ทะยานเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศฟุตบอลโลก 2026 ได้สำเร็จ พร้อมโอกาสลุ้นแชมป์โลกสมัยที่ 2 ของประเทศ ขณะที่หลายฝ่ายเริ่มตั้งคำถามว่า ทีมชุดปัจจุบันแข็งแกร่งพอจะทัดเทียมกับชุดแชมป์โลกปี 2010 ที่เต็มไปด้วยนักเตะระดับตำนานหรือไม่
แม้รายชื่อผู้เล่นยุคใหม่อาจไม่โด่งดังเท่ารุ่นของ อันเดรส อิเนียสตา, ชาบี เอร์นานเดซ หรือ อิเกร์ กาซิยาส แต่ผลงานของทีมชุดนี้พิสูจน์แล้วว่าพวกเขาคือหนึ่งในทีมที่เล่นฟุตบอลได้สมบูรณ์แบบที่สุดของทัวร์นาเมนต์
สเปนปี 2010 กับ 2026 จุดร่วมของสองทีมแชมป์ยุโรป
สิ่งที่น่าสนใจคือทั้งสองยุคเดินทางมาถึงฟุตบอลโลกด้วยเส้นทางที่คล้ายกัน หลังคว้าแชมป์ยูโรได้ก่อนหน้าทัวร์นาเมนต์ 2 ปี
ทีมของ บิเซนเต เดล บอสเก ในปี 2010 มีแกนหลักจากชุดแชมป์ยูโร 2008 ขณะที่ทีมของ เด ลา ฟวนเต้ ก็ยึดผู้เล่นชุดแชมป์ยูโร 2024 เป็นโครงสร้างหลักเช่นกัน
อีกหนึ่งสถิติที่สะท้อนความแข็งแกร่งของทีมชุดปัจจุบัน คือการไม่แพ้ติดต่อกันถึง 37 นัด เทียบเท่าสถิติสูงสุดของทีมชาติอิตาลี และยังสร้างประวัติศาสตร์เป็นทีมแรกที่เก็บคลีนชีตได้ถึง 6 นัดในฟุตบอลโลกครั้งเดียว
แม้ประสบการณ์ทีมชาติของผู้เล่นปี 2026 จะน้อยกว่ารุ่นปี 2010 แต่ระบบการเล่นและความเข้าใจเกมกลับพัฒนาอย่างต่อเนื่องจนกลายเป็นจุดแข็งสำคัญ
ผู้รักษาประตูและแนวรับ คุณภาพยังคงมาตรฐานระดับโลก
ปี 2010 สเปนมี อิเกร์ กาซิยาส นายทวารระดับตำนานที่ลงเล่นทีมชาติกว่า 100 นัด เป็นเสาหลักของทีม ส่วนในปี 2026 อูไน ซิม่อน ก้าวขึ้นมารับบทบาทดังกล่าวได้อย่างยอดเยี่ยม
ผู้รักษาประตูวัย 29 ปีสร้างสถิติไม่เสียประตูในเวลา 90 นาทีติดต่อกันถึง 6 เกมในฟุตบอลโลก พร้อมกลายเป็นหนึ่งในกำลังสำคัญที่พาทีมผ่านเข้าชิงชนะเลิศ
แนวรับเองก็ยังแข็งแกร่งไม่แพ้กัน แม้จะไม่มี เซร์คิโอ รามอส, การ์เลส ปูโยล หรือ เคราร์ด ปิเก้ แต่ เปา คูบาร์ซี ดาวรุ่งวัยเพียง 19 ปี จับคู่กับ อายเมริค ลาปอร์กต์ ได้อย่างลงตัว และช่วยให้ทีมเสียประตูน้อยกว่าชุดแชมป์โลกปี 2010 เสียอีก
แดนกลางคือหัวใจสำคัญของทั้งสองยุค
หากพูดถึงจุดแข็งของสเปน คงหนีไม่พ้นแดนกลาง
ปี 2010 มี ชาบี, อิเนียสตา, เซร์คิโอ บุสเก็ตส์ และ ชาบี อลอนโซ่ ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในมิดฟิลด์ดีที่สุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอล
ส่วนปี 2026 แม้ชื่อชั้นอาจยังไม่เทียบเท่า แต่ โรดรี, ฟาเบียน รุยซ์, ดานี โอลโม และ อเล็กซ์ บาเอนา แสดงให้เห็นถึงความสมดุลทั้งเกมรับและเกมรุก
โรดรี โดยเฉพาะ ถือเป็นศูนย์กลางของทีม ด้วยความสามารถในการคุมจังหวะเกม จ่ายบอลแม่นยำ และตัดเกมคู่แข่งได้อย่างยอดเยี่ยม จนได้รับการยกย่องว่าเป็นมิดฟิลด์ตัวรับที่ดีที่สุดของโลกในเวลานี้
แนวรุกต่างยุค ต่างสไตล์ แต่ประสิทธิภาพไม่ต่างกัน
แนวรุกปี 2010 มี ดาบิด บีย่า เป็นดาวยิงประจำทีม พร้อม เปโดร ที่กำลังแจ้งเกิดเต็มตัว
ขณะที่ชุดปี 2026 เลือกใช้ความเร็วและเทคนิคของ ลามีน ยามาล ผสานกับความเฉียบคมของ มิเกล โอยาร์ซาบาล
แม้ ยามาล จะยิงได้เพียงประตูเดียวในฟุตบอลโลกครั้งนี้ แต่การสร้างโอกาส ความสามารถในการดวลตัวต่อตัว และการเปิดพื้นที่ให้เพื่อนร่วมทีม ทำให้เขายังคงเป็นอาวุธสำคัญของสเปน
ด้าน โอยาร์ซาบาล ก็รักษาฟอร์มได้อย่างยอดเยี่ยม ด้วยการยิงไปแล้ว 5 ประตูในทัวร์นาเมนต์ และกลายเป็นตัวจบสกอร์ที่ทีมไว้วางใจ
ระบบทีมคือจุดแข็งที่ทำให้สเปนกลับมาท้าชิงแชมป์โลก
สิ่งที่ทำให้หลายฝ่ายมองว่า สเปนปี 2026 มีโอกาสเดินรอยตามรุ่นพี่ ไม่ใช่เพราะคุณภาพเฉพาะตัวของนักเตะเพียงอย่างเดียว แต่เป็นระบบการเล่นที่มีความต่อเนื่อง
เด ลา ฟวนเต้ ทำงานกับนักเตะหลายคนมาตั้งแต่ทีมเยาวชน จึงเข้าใจศักยภาพของลูกทีมเป็นอย่างดี ส่งผลให้การเล่นของสเปนมีทั้งความยืดหยุ่น การครองบอลที่แม่นยำ และเกมรับที่มีวินัย
แม้ทีมชุดปี 2010 จะยังถูกยกให้เป็นหนึ่งในทีมที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอล แต่ผลงานของสเปนชุดปัจจุบันก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า พวกเขาไม่ใช่แค่เงาของอดีต หากแต่เป็นทีมที่พร้อมสร้างประวัติศาสตร์บทใหม่ด้วยแนวทางฟุตบอลที่ทันสมัยและมีประสิทธิภาพ
สเปนปี 2010 กับ 2026 ใครเหนือกว่ากัน? เปรียบเทียบ 11 ตัวจริงสองยุคก่อนลุ้นแชมป์โลกสมัยที่ 2
